may computer na rin ako sa wakas...

Your costume is a cute sports costume!

What Should Your Halloween Costume Be?
brought to you by

unang linggo ng sembreak

oo na alam ko na na abnormal nga ako nitong mga sumunod na araw...hindi dahil may globe buddies ako...(hello nga pala sorry ha...wala pa kasi akong unlimited)o di rin dahil tapos na ang sem kaya ako nmagwawala..(nagwawala nga ba?-baka nagwawala sa iyak)pero dahil ngayon ko lang iniinda lahat ng sakit na hindi ko pinansin sa nakaraang sem.tulad nga ng sabi ko ayokong mahalo ang personal kong buhay sa pag-aaral...that is sooooo bad...

hindi ko trip ngayong maglalabas ng bahay...sorry guys dun sa mga nagyaya ng gimik...medyo time out muna ako...next time na lang siguro kapag ok na ako...asar nga kasi kung kailan may pera ako para maglalabas ngayon ko naman hindi feel lumabasa...labo no...mas gusto ko lang tumambay sa bahay at magbasa at magbasa at magbasa...nakatapos na ako ng dalawang libro ngayon....

pero kanina, gumising ako ng maaga para pumunta sa school...lagi kasi kaming hindi na kakaabutan ni maam candy at kailangan na ang mga permits dahil clearance na sa monday..hahah clearance na at hindi ko pa alam kung ano ba talagang oras.nagising ako ng six...daily routine...tas nagpunta na ako sa school.

nag jeep lang ako kanina...nagtitipid ako eh...kailangan ko kasing mag internet sa labas at mag load pa...(whaaa miss ko na ang mga globe buddies ko...)pagdating sa may tandang sora may sumakay na...oo guwapo...syet...as in grabe sa tapat ko pa umupo...kapag ang pagkakataon nga naman.tas natuwa pa ako kasi sa ust din siya baba.sa tagal ng biyahe tinititigan ko lang siya (pero pasimple lang ha...ayoko pang mapatay sa kakatitig)tas pagdating sa first gate ng ust bumababa na siya.whaaaa kung minsan bitin pa talaga.tas pagdating sa may over pass bumababa na ako kasi sa main ako pupunta.

pagdating sa main punta kaagad ng IR at ayun...sakto nandun si mam candy...akala pa niya nung una hindi na ako darating...ano ako hilo ayoko pang mapatay ng classmates ko no...isa pa kahit nagtitipid ako importante kasi yun kaya kahit alam kong sandali lang ako sa uste at mas mahaba pa ang biyahe at dun sa factr na ayokong maglalabas ng bahay pumunta ako dun.sayang nga lang niyaya ako ni mam candy kumain sa loob ng IR office kaso nahiya naman ako.

papauwi na sana ako nang atakahin ako ng tawag ng kalaikasan...nawiwi ako...dali dali akong nagpunta sa CR kaso...sa kasamaang palad...sarado dahil nililinis...whaaa ihing ihi na talaga ako...pumunta uli ako dun sa kabilang ibayo...but to no avail...ayoko lang pumasok kasi hindi maganda ang vibes...hoping na sana bukas yung sa may grandstand dun na akon nagpunta para diretso na rin sa may P.Noval espana gate...pero...whaaaatttt ano to...ginagawa ang CR...syet naman talaga ihing ihi na ako eh...naisipan ko na lang tumuloy sa may mcdo para dun mag CR...kakapalan ko na ang mukha ko...tutal naman, ihing ihi na talaga ako at di ko na kaya.pagdatingh sa gate THANK YOU!!! sarado siya...so kailangan ko pang lumiko at bumalik sa may espana main gate para dun lumabs...at OO wala na akong CR na madadaanan...tiniis ko na lang tuloy...

haaayyy tas pag-uwi tuloy lang ang buhay...tulog...tas nood TV...at sa wakas nakapag internet na rin...namiss ko to no!!!

nga pak wish nyo nga pala...sana umabot ang grade ko for DL...i need it badly...kung alam nyo lang kung bakit...basta...salamat ng marami...miss ko na talaga kayo...but i need time...yes time...hindi to drama...marami talagang dapat pag-isipan ngayon at ito ang magsasabi ng future ko...hope youll understand..

i cried

salamat...
salamat...

tutulong muli ang luha
at sa pagkakataong ito hayaan nyo muna akong

mag-isa

di dahil kaya ko to
di dahil di ko kayo kailangan

dahil masakit at ikamamatay ko
dahil mahal ko kayo

salamat...
salamat...

tutulong muli ang luha
at sa pagkakataong ito babangon akong muli

di dahil nasaktan ako
di dahil mahihiganti makikipaglaban

dahil nandiyan kayo
dahil mahal nyo ako

mag- isa...

salamat...
salamat...

.

kung naririnig mo lang

kung naririnig mo lang hindi mo maiisip ang mga naiisip mo ngayon...kung naririnig mo lang malalaman mong hindi na ikaw ang laman nito...kung nairirinig mo lang hahayaan mo na akong mapag-isa...kung maririnig mo lang malalaman mong masaya akong nasasaktan...kung naririnig mo lang ang talagang nadarama ko...mas gugustuhin mong lumayo at wag na akong makita pa...kung maririnig mo lang ang tunay na laman nito.,..masasabi mong hahayan ko na siya...

ayoko nang magsalita dahil di mo naman iniintindi...kung sabagay ok ka kasi ngayon..masaya at parang wala na ang lahat...ayoko ng magsalita dahil makukulong lang ako sa mga tanong na hindi mo pa nasasagot...ayoko ng magsalita dahil mas gusto ko na lang makalimot...kahit masakit aagos man ang luha ko...mas gugustuhin ko na lang wag magsalita para wala kang marinig...wala rin akong sakit na matutunan...

kung naririnig mo lang...SANA

matatapos na rin ang sem

ilang araw na lang at matatapos na rin ang isang sem...daming nangyari pero...as if namang kailanagn ko pang ikwento diba...alam nyo naman kung anong nangyayari sa akin ngayon.actually kahapon ko lang narealize na matatapos na nga...last day ko kasi sa PE class ko at tama sobrang saya ko pa kahapon.

sa PE class ko may crush ako...ang pangalan niya ay RALPh...taga archi..hehehe ayun so talagang first day pa lang siya na ang crush ko...akala ko nga nung una far off siya mali pala, kasi sooooobbbrrraaannbhg bait niya...malas lang di kami magkakilala..tas kahapon sobrang dmai naming moments to the extent na hindi ako magkandaugaga sa kakatawa...hahaha as in sobrang tawa talaga ako ng tawa.natapos ang araw na ang saya saya ko kahit last day ko na makakasama siya (wheee ang drama)

late ako gumising kanina...hahaha ayun inaatake na ako ng katamaran...kahit na ang dami pang gagawin eh tinatamad na akong pumasok sa iba kong subjects...khiy na ayaw ko pa napilitan akong gumising at pumasok.

tas nga pala may nangyari sa amin ni close up... kasi ganito yun... ********* **** sa ** malamang kasi nga diba ***-********* kami sa *****.tas inaasar siya nila ***** tas sabi ni ***** close up may ********* daw **** si louie...tas tumawa naman ako kasi ayaw niyang maniwala hanggang sa ******* niya *** para *********.tas grabe oo ***** na ***** talaga ***.tas hanggang sa pag-upo niya eh ********* ** ** *** ****** ****.kaso talagang ****** talaga eh.hanggang sa bago kami ******* may ****** **** sa *****. isang **** *** ** ***** ****...tas sabi niya o ano bibigyan kita ng ****...tas sabi ko ** ***** **** *** ** ***** * *** **.tas sabi nya eh ***** **** ** *** ***.tas kinuha ko naman...hahahahahaha

tas nag logic na ako at music...takte nauubos na ang panahon ko para makasama siya...pano ko ba kasi sasabihin...

unexpected

things happened and sometimes it seems too unexpected...everything went fast...everything was not planned...everything seems to leave you amused or even dumb founded.yes i felt this way last night...i guess the last time i went online with my friend...i felt this certain nervousness the certain happiness this certain emptiness...sadness and worst hurtfull feelings...the pain and yes even the sufferings i try to hide by not telling it to anyone...hiding it inside me...to bottle up those cutting feeling that leads me to bleed endlessly...

i never expected her to be updating that so long ago blog...i never even thought that she would still be logging in and even putting something there. after i received a mail that the certain blog was updated i felt a rush of nervousness, and yes even a feeling of excitement...it came from the person i least expected to be making herself visible again to the world and yes visible again to my life. i've read the blog and i was left miserable again.why does the past kept on hunting me.i thought im over it but how did it came about that i wasnt...and im only pretending to be over her.it came to a point that i was left point blank that i dont know what to say.i keep on telling her to get out of my life and still arguing with my inner self to let go of her but why cant i do that. yes i cant push myself to things my whole being doesnt want to do...but cant i see the point that it is very stupid for me to be holding on...holding on to a past that somehow left me in this pitiful misery.im trying so hard to be with myslef, alone..wandering in the highways...but yes...even those streets leads me back to you...AGAIN!!!yes im inlove with a guy but why cant i forget you...i dont know who to ask...and who would listen...people would think it just the same...dont i have any problems to share...i cant be like this for long...i know life must go on but how...how could i turn to that life when everything seems too planned to bring me back to you...

i texted every person on my cell list with quotes, and an unexpected message came in...i received a message from her...i was so amused and surprised that i didnt know what to reply...she was asking about how my life is going, an easy question but i could not answer it.after a while i told her that i was a bit stressed and i have a problem, and i ask her if she was ok..she told me she's studying for a math test...and that i should not worry too much and that i should always take care of myself.memories came rushing through my mind.the past that i always want to be back...the past that if only give a chance i would return to and change everything...but yes i cant...im living another life..a life without her and i guess things would not be the same again. i cant seem to find a way to end the conversation...there's an empty feeling inside me that i want to let go off...a feeling that may bring me to tears again...i told her that i was thankful for everythin..and i told her that she should take care of herself there...and after that the hours went by and i didnt get a reply...

nageenglish ako at mukhang daming wrong grammar...anak naman talaga...pero...bahala na...bahala na lang talaga...gusto ko lang mailabas to lahat...sawa na ako...masakit na rin at hindi ko na rin kaya.kung pagbibigyan hindi ko na hahayaan pang mabuksan ang sarili ko para sa isang tao...ayoko ng ibigay ang sarili ko ng buo...takot na akong masaktan...takot na akong magpahalaga...takot na akong lumuha...takot na ako sa kayang gawin ng mundo sa buhay ko...takot na akong magkamali...takot na akong gumalaw...takot na akong maging ako..takot na takot na ako...