salamat sayo...pau

You Made me Stronger
Regine Velasquez

is it hard to believe im ok
after all its been awhile since u walked away
i'm way past crying
over u finding someone new

u turned my days into nights
but now i see the light
and this maybe the big surprise to u

chorus:

but/coz uve made me stronger by breaking my heart
u ended my life and made a better one start
uve taught me everything from falling in love
to letting go of a lie
yes uve made me stronger, baby, by saying goodbye

if u try to believe im not over you
go ahead, theres nothing wrong with making believe
i know, coz i used to pretend youll come back to me

but time has been such a good friend
brought me to my senses again
and i have u to thank
for setting me free



think again
dont feel sorry for me, my friend
ooohh....dont u know, im not the one of the losing end


you've made me stronger, baby, by saying goodbye


*** salamat...salamat at nalaman kong marami pang dahilan sa mundo para maging masaya ako.dahil sayo nagkaroon ako uli ng maraming dahilan...sana tuparin mo ang sinabi ko sayo...kung hindi, hindi ko tatanggapin ang thank you mo! palagi kitang mahal sana alam mo yun

Your Career Type: Artistic

You are expressive, original, and independent. Your talents lie in your artistic abilities: creative writing, drama, crafts, music, or art. You would make an excellent: Actor - Art Teacher - Book Editor Clothes Designer - Comedian - Composer Dancer - DJ - Graphic Designer Illustrator - Musician - Sculptor The worst career options for your are conventional careers, like bank teller or secretary.

What's Your Ideal Career?

happy easter

sa tagaytay kami nagcelebrate ng easter sunday.umalis kami dito ng mga 8 ng umaga.ako ang nakatokang magdrive mula bahay hanggang dun.anak ng tinapay nasa cavite pa lang kami sakit na ng lower body ko lalo na ang pwet ko sobrang ngawit na.pano pa kaya kapag nagpunta na kami ng aklan san ka naman.pero sarap din ng experience,yun na yata yung biyahe ko na mahaba.salamat na lang talaga Lord at walang disgrasya, yun lang talaga ang kaba ko kapag nagmamaneho,yung mga aksidenteng pwedeng mangyari sa daan. pero tulad ng sabi ni kuya natural naman yun at di ka matututo kapag walang ganon.kahit nga si tatay na matagal nang nagdadrive eh nababangga pa.pumunta kami ng pink sisters...hehehe grabe narinig ko na ring kumanta ang mga madre naka kulay rosas...as in sobrang pakiramdam ko eh nasa langit na ako.ay siya nga pala kaya kami nagpunta dun kasi sabi nila kapag nagwish ka raw dun eh matutupad...hmmm pano kapag nagwish si emman dun na maging girl siya mangyari kaya?hehehehe...joke lang!kung anuman ang hiniling ko at ipinagdasal ko sa akin na lamang yun.after nun siguro sa awa na rin ni kuya siya na ang nagmaneho sa tagaytay...di ko talaga kaya yung ganon katagal...o siguro di ako sanay.

maglalunch dapat kami sa KFC...hehehe nagtitipid kasi kami eh...kaso dahil sa walang KFC sa may crossing at sobrang traffic papunta sa may overlooking..naisipan na lamang naming magpicnic grove.hahahaha at dun...dun ko lang narealize na wala na talagang bagay na libre...sa susunod pati hangin at mangarap eh may bayad na....(huwag naman...pls...)we end up sa rice box at BBQ.kaso nakahanap pa ng away ang nanay ko dahil dun sa pesteng nagtitinda dun sarice box...kahit ako naasar eh. after naming kumain eh tumambay muna kami sa may lilim malapit sa kung saan kami nagpark...hahaha kwentuhan kami dun at kain ang ginawa.asar nga lang kasi naisip namin bakit di pwedeng dalhin yung klima dun dito sa maynila.pagdating ng 3 naisip na naming bumaba ng Maynila,di pa kasi kami nagsisimba eh. pero bago umuwi pumunta muna kami dun sa may overlooking...hehehe at dahil dun may narealize ako...hehehe.

nung pauwi na si kuya na ang nagdrive...salamat talaga kasi napagod talaga ako.then, we decided na sa Baclaran na lang magsimba...hehehe ok lang sa akin kasidi pa ako nakakapunta dun.isa pa sabi nila dun nagsisimba si kris at james yap...malay mo bigyan din ako ni God ng isang james yap...(pero God..you know who diba?)after magsimba umuwi na kami...nakauwi kami 8 na...grabe kapagod pero masaya...pero yun nga lang namiss namin yung mga times na magbabiyahe kami na kasama si tatay, pero ganon talaga...kailangang magtiis.

never say goodbye by Jojo

matagal ko na ring dinadaya ang sarili ko matagal na akong naghahanap kahit alam kong nandiyan naman talag. hindi ko akalaing sa likod ng lahat ng pagkukunwari ay eto lang ang hahatungan.iba lahat...oo kahit sila ay napansin yon...siguro dahil sa kilala ka na nila at walang masama kung ikaw nga,pero ang di nila alam...maskara ko ito para sayo at sa iba pa...para di ako masaktan.alam ko di mo ako mapapatawad,alam ko ring hindi mo maiintindihan,sino nga ba ako para pakinggan pa.sinabi ko na rin naman noon na wala talagang patutunguhan.kung kailan bumitaw saka lang natauhan.alam ko huli na,alam ko ring may paraan pa,at ngayon alam ko na ang gagawin ko.hindi ko na talaga ito itatago dahil halata pa rin nila.sana makita na kita uli,marami akong di nasabi na sana may panahon para mapakinggan.sabi nga nila may kislap na ikaw lang ang dahilan at alam ko magiging masaya kung matututo akong maghintay...sana naman sa susunod sumama ka nanabitin ako kanina eh!

para sayo...

matagal din akong hindi nagsalita tungkol sa isang pangyayari sa buhay ko.marahil may ibang nakakaalam may iba rin namang wala kaya minabuti ko na lamangmanahimik tungkol dito.ngunit isang araw nabasa kong muli ang sulat niya atnaisip kong maraming bagay akong hindi nasabi sa kanya.alam kong hindi ko namaibabalik kung anu man kami noon pero hindi ako makakapayag na hindi man langniya malalaman ang laman ng puso ko pagkatapos kong mabasa ang sulat niya 2taon na ang lumilipas.

para sa taong sumulat sa akin 32 araw bago ang araw ng aming pagtatapos 2 taon na ang lumilipas,

Pana-panahon ang pagkakataon

Maibabalik ba ang kahapon?

hindi ko alam kung bakit ko pa ito ginagawa, o kung anong makukuha ko kapag ginawa ko ito. alam ko namang may kanya kanya na tayong buhay at malayo namangmaibalik ko pa ang nakaraan. nangyari na ang dapat mangyari...nasabi na ang mga sana'y hindi na lamang nabanggit.nangyari na ang kinakatakot natin...magkaiba na tayo ng mundong ginagalawan, kaya anu pa't gawin ko ito.siguro dahil sa nabasa ko na naman uli ang sulat mo na sinagot ko lamang ng pag-iyakat sa pagahawak sa kamay mo.hindi ako sigurado kung nabasa mo ang nasa utak konang mga oras na iyon o narinig ang gustong isigaw ng puso ko. ito na marahilang pagkakataon ko para malaman mo, pero di ko hangad na maibalik pa ang kahapon.

Natatandaan mo pa ba

Nang tayong dal'wa ang unang nagkita?

Panahon ng kamusmusan

Sa piling ng mga bulaklak at halaman

Doon tayong nagsimulang

Mangarap at tumula

naaalala ko pa nang una tayong magkita.audition day noon at dahil na rin sa pamimilit ni tania ay nag-audition ako sa glee club.second yr na ako pero halata sa itsura ko nung oras na yun na kabado na para bang baguhan sa mgaganong bagay.nakita ako ng kaibigan kong si ermine, binati nyo ako at ginudluck.dun lang kita nakilala, pero simula nang pumasa ako sa glee club dun na rinnagsimulang nabuo ang pagkakaibigang hindi ko akalaing mangyayari sa pagitannating dalawa.

Natatandaan mo pa ba

Inukit kong puso sa punong mangga

At ang inalay kong gumamela

Magkahawak-kamay sa dalampasigan

Malayang tulad ng mga ibon

Ang gunita ng ating kahapon

lumipas ang mga panahon at nagkasama na tayo sa iisang grupo.pareho tayong alto2at kasama ng iba pa bumuo tayo ng grupong madalas ay napapagalitan ni ms.romandahil sa kakulitan,ang pag-iimbento ng nota at sayaw sa lahat ng piyesangitinuturo.habang dumarami ang piyesang alam nating ay siya ring paglalim ngpagkakaibigan natin.madalas na tayong tumatambay hanggang gabi sa school dahilwala lang...pag-uusapan lang natin kung anong nangyari sa atin sa araw na lumipas.nagsimula na nating ibahagi ang isa't isa na para bang mawawalan nang bukas para sa atin.lahat pati ang mga taong minahal mo hanggang sa mgataong nanakit sayo.bumuo tayo ng mga pangarap na hindi ko akalaing magagawa kokasama ka.magkaparehong magkapareho tayo sa lahat.mula sa mga ayaw at gusto natin hanggang sa awit na nais pakinggan at mga taong ayaw makita.parehongpareho hanggang sa taong ating minahal.

Ang mga puno't halaman

Ay kabiyak ng ating gunita

Sa paglipas ng panahon

Bakit kailangan ding lumisan?

saksi ang lahat sa paglalim ng ating pagsasama.sa simpleng pagiging magkakilalahanggang sa turingan na magkapatid, magkahati sa lahat ng bagay.hindi ko alamkung bakit isang araw bigla ka na lang nagsungit.hindi ko alam pero sa matindingpagmamahal ko sayo bilang kapatid ko nirespeto kita noon, hindi na lamang akoumimik para hindi na magkasagutan pa, hindi ko akalaing lilipas ang mga arawmga linggo hindi na tayo nag-usap sabay nating iniwasan ang isa't isa na kung iisipin wala naman talagang pinag-ugatang away.pero dahil sa pagmamahal ko sayo sinunod ko ang gusto mo na hindi nalalamang hindi mo pala gustong iniwasankita.

Pana-panahon ang pagkakataon

Maibabalik ba ang kahapon?

kung may pagkakamali man ako ng mga panahon na yon yun ay ang pagiging duwag kona harapin ka at tanungin kung ano ang problema.kung may pagkakamali man akong mga panahon na yun, yun ay ang hindi paglapit sayo para man lang maayos angdi pagkakaunawaan...kung may pagkakamali man ako nang mga panahong iyon, yunay nagkamali ako ng inisip...kung may pagkakamali man ako nung mga panahon naiyon, yun ay akala ko kilala na nating ang isa't isa, akala ko tamang wag ka munanglapitan.lahat yun pagkakamali ko pero wala na akong magagawa. tulad nga ng sabiko kanina kahit gawin ko ito hindi ko na rin maibabalik ang lahat, magkaiba natayo ng mundong ginagalawan.

Ngayon ikaw ay nagbalik

At tulad ko rin ang iyong pananabik

Makita ang dating kanlungan

Tahanan ng ating tula at pangarap

Ngayon ay naglaho na

Saan hahanapin pa?

sa huling pagkakataon pinilit kong maibalik lahat kahit alam kong hindi ko na yun magagawa pa.ngunit sa ikalawang pagkakataon nabigo ako.sa UPLB na ang tungomo at alam mong UST ang daang tatahakin ko.hindi ko na pinilit pa na mag UST kakahit alam kong maganda ang kurso mo sa mundo ko dahil mahal kita alam kong pangarap mong mag UPLB at kunin ang napasahan mong kurso.mahal kita kayahinayaan kong kunin mo yun na wala man lamang pagpigil mula sa akin.ganon kitakamahal na nang mga oras na yun tumahimik na naman ako at hindi ko sinabi angmga bagay na gusto kong sabihin.kung alam mo lang kung gaano kasakit ang matuwapara sayo...kung paano ko dinamdam ang lahat pero sino nga naman ba ako parapigilan ka.

Pana-panahon ang pagkakataon

Maibabalik ba ang kahapon?

kung uulitin naiyak ako sa ideya na kung sana'y pinagbutihan ko lamang sa UPCAT umabot sana ang grade ko para sa UPLB...kung uulitin lang lahat kinulit na lamang kita noon sa halip na nirespeto baka sakaling nagbago ang isip mo atsinamahan mo akong mag UST.kung uulitin sinabi ko sayo kung gaano ako kasayangnasasaktan dahil matutupad mo ang gusto mo...kung uulitin eh di sana magkaibiganpa rin tayo katulad ng dati...mahal pa rin kita sa ganong aspeto.pero tuladnga ng sabi ko kanina kahit gawin ko pa ito alam ko namang hindi ko na rin maibabalik pa ang lahat.

Lumilipas ang panahon

Kabiyak ng ating gunita

Ang mga puno't halaman

Bakit kailangang lumisan?
sa pagtagal ng panahon nabuhay akong itinago mula sayo ang lahat ng sakit nanaramdaman ko sa bawat salitang nakalagay sa sulat mo sa akin.sa pagtagal ngpanahon natutunan ko ring mabuhay ng wala ka...pero wag mong iisiping nagingmadali ang lahat...mahirap para sa akin dahil alam mo at alam kong minahal koang taong dati mong minahal.iniwan ako pero nandiyan ka pa rin para sa akin.sa tuwina'y naisip ko na sana pinakinggan kita nang minsan...naisip ko na sanaynabago ko ang lahat...lahat ay nakalipas na at hindi ko na kayang baguhin pa

Pana-panahon ang pagkakataon

Maibabalik ba ang kahapon?

nakalipas na nga ang lahat, may kanya kanya na tayong buhay na tinatahak.atalam ko kahit gawin ko pa ito hindi ko na maibabalik lahat...pero may ngayonat bukas pa tayong hinaharap...kaya naisip kong sabihin sayo ang mga salitanghindi ko nasabi noon...ikaw at hinding hindi ka mapapalitan sa buhay ko..nag-iisa kang kakambal ko.minahal kita ng higit sa akala mo.hindi mo kailangang mainggit sa ibang taodahil iba sila at iba ka.hindi nasusukat ng pagtawa ko o pagngiti ang kasayahangnadarama ko tuwing nasa piling ako ng mga tao.nasa puso ko ang tunay na nadaramamasaya akong naibahagi mo sa akin ang iyong pagkatao at masaya akong tinaggapmo ang kabuuhan ko bilang kapatid mo.minahal kita tandaan mo yan higit pa sainaakala mo.alam kong hindi ko na maibabalik lahat sa dati pero maari akongmasimula ng bago para sa ngayon at bukas ko.marami pa akong kantang maiaawitat sana'y kasama kita para bigyang kulay ang mga bagong piyesa na aking iibigin

hanggang sa muli...lagi kitang mahal..ang taong sinulatan mo noong 32araw bago ang araw ng ating pagtatapos 2 taonna ang nakakalilipas...

saya

maaga akong gumising kanina dahil clearance namin.nakakatawa nga kasi alam ko na naman na yung grades ko nung march27 pa kaya parang wala na rin na makita ko pa yung clearance ko.nung una tinatamad pa akong pumunta dahil pwede ko namang kunin yun sa ibang araw, pero dahil namimiss ko na ang mga tao pumunta na rin ako.late na akong dumating sa oras na usapan.hirap kasing makasakay kaninang umaga.pagdating ko sa educ si love anne ang unang nakita koat ang tanong niya...louie ano na?hahaha anong ano na?kung anu man ang sagot dun, yun na yun.pag-akyat ko nakita ko ang joyride tas sila deda at kat.at ang tanong din nila sa akin...atelouie ano na?ayokong sagutin...basta kung anu man yun na yun...may desisyon na ako ang hilingko lang talaga irespeto sana ng iba.sa katunayan ang hirap mag-isip at kung anu man angpinatunguhan yun ang bagay kung san magiging maligaya ang buhay ko.pagpunta ko sa rm 315 kungsan kukunin yung clearance...tama nawawala ang clearance ko.sobrang inabutan na ako ni dasas,abi, at kung sino pa hindi pa rin makita.after 15mins dun pa lang nahanap ang clearance ko.as expected wala naman talaga akong bagsak.after nun tambay muna ako sa lobby, hindi pa kumpleto eh...di ko pa siya nakikita.after sometime dumating si kama...san ka naman...angguwapo talaga niya.after ilang minutes...si christian naman...heheh san ka naman...tumigilmundo ko nun...swear!!!nga pala para kay christian...wag kang kabahan baka nagkamali lang ng encoding...at bago pa talaga ako umalis...dumating na rin yung taong hinihintay ko...heheang masasabi ko lang ang cute mo talaga!!!!

11:30 na nang umalis ako ng uste...pupunta kasi ako ng gateway at magkikita kita kami ngdossais.sumakay na ako ng FX dahil nagtitipid ako.habang tahimik ang FX bigla na lamang maykumanta ng narda sa likod...kamusta ka naman nagconcert sa loob ng FX.tawa na lang ako...dibadasas?mga 12:15 dumating na ako ng gateway, bilis ng biyahe ko.pagdating ko wala pa pala silaakala ko nga late na ako.after awhile dumating na rin si melegz, tas si chekay tas si tania.after a little bit dumating na si chesca kasama ang kanyang bf na kamukha niya...swear magkamukha na talaga sila.tas pagdating nila tinwagan ni tania si vany para malaman kungtuloy pa siya, pagkatapos bumili na kami ng ticket.after bumili ng ticket habang nakatambaymay nakita akong schoolmate...kung sino man sila...basta yun...para kay girl...pagaling kasayang naman boses mo...dun sa lalaki...syet mamimiss kita...i know there is no chance foryou to read this...pero mamimiss ko talaga yung feel na may little brother ako tas lagingnagkekwento ng mga kung anu ano sa akin.iba na talaga pag wala ka na!!!after nun pinakilalako yung schoolmates ko sa kabarkda ko tas kumain na kami ng lunch.

we watched tristan ang isolde...maganda siya promise...sobrang worth watching...at promisemas naappreciate ko siya dahil sa im taking up history sobrang napipicture ko yung mganapag-aralan ko...yes its a love story but there is more to the movie than mere kissing andkilling.hahahaha favorite line...said by tristan while isolde talks about her views on love"why do we long for something that we know we cant have" isa pang favorite line this timethis was said by isolde to tristan when marcke gave them their freedom "why does loving youfeels so wrong"wala lang...promise hindi masasayang pera nyo kapag pinanood nyo yung movie.

after watching movies nagpakuha kami ng picture pagnagkatime iaupload ko yung pics...grabe ang kulit...tas sinamahan namin si chekay mamili ng mga gagamitin ng mom niya sa chicken curry.after nun we planned to have a slumber party at their house...tas mag-aanime marathonkami...saya nun.heheheh sana naman this time...i know its kinda impossible pero...alam komagagawan ng paraan.

pagkauwi ko i have realized how much i missed being with them.alam ko there are some thingsthat changed...my wall na nakapalibot sa bawat isa na hindi tulad nung hs kami kahit di kamimagkakaklase iisa lang yung mundonmg ginagalawan namin.halos alam namin ang nangyayari sa isa't isa.ngayon sobrang layo na talaga.kaya kapag nag-yaya sila kahit wala akong pera talagangi see to it na pupunta ako.sobrang all my hs barkada form cafe_people, musa dossais and even glee club...pati yung mga friends ko sa hs eh sobrang nakakamiss.kung pwede ko langsilang makita at makasama ginawa ko na yun.i missed every moment we spent together...pero ganon talaga we have to move on and have new friends.isa pa we have to grow.pero promise...sobrang miss ko na kayo...hirap talaga pag nasanay ka na lagi mong nakikita ang isangbagay tas isang saglit mag-iiba lahat.but im also thankful because of you guys i wont meetthe friends i have now.takte wag kayong mag-alalala nasa mabuti akong mga kamay.i hope oneday i could introduce them to you...hehehe ingat palagi at mahal ko kayo...

sa wakas

nakagawa na ako ng desisyon...at kung anu man yon malalaman nyo rin.matagal ko ring pinag-isipan, daig ko pa ang dalagang nagdedesisyon kung pakakasal ba siya o tatandang dalaga.marami akong inisip maraming isinaalang-alang. pero kung anu man ang naging desisyon ko ehwala akong ibang inisip kung hindi saan ako magiging masaya...saan ako magiging buo.kung anuman ang kinalabasan wala sanang magalit sa akin o di kaya magtampo.sana maisip nyo na buhay ko ito at nasa akin ang desisyon.dito ako masaya kaya dun ako pupunta.

sa lahat ng tao salamat sa suporta...alam ko hangad nyo lang ang kaligayahan ko...nagpapasalamat na rin ako at tapos na rin ang iniisip ko...maluwag na rin ang bawat gabi ngaking pagtulog...

clearance bukas...whaaa miss ko na ang mga tao!!!!!

magkikita kita rin kaming dossais bukas pero hahabol lang ako...heheheh

kamusta ka naman?

kakauwi ko lang galing laguna.hahaha internet kaagad wala lang gusto ko lang ishare ang mgabagay bagay. aba naisip ko pang gawin yun kahit na ang sakit ng katawan ko at sobrang antok na rin ako.

DAY 1

gumising ako ng 5 ng umaga dahil call time namin ay 6 sa main bldg.pagkatapos maligo ay nagligpit pa ako ng iba ko pang dapat dalhin at dahil late na ako nagising eh hindi na rin ako nag-almusal.5:45 na kami umalis ni tatay sa bahay, pano ba naman naligo pa siya.kamustaka naman?pero nakakagulat 6:05 ako dumating sa ust.hindi ko alam kung mabilis lang talaga mag drive ang tatay ko o maluwag lang talaga ang kalye.pagdaan ng sasakyan namin nakita kona agad sina mimi,louie at shane.nalaman ko na hindi na makakasama si sheena kasi inaapoydaw ng lagnat.san ka naman?after ng ilang minuto nakita na namin sina love anne at jo atpumunta na kaming lahat sa main bldg...at naghintay...at naghintay...at naghintay...at naghintay...at...takte ang 6am na call time naging 8 ng umaga san ka naman?at dahil parepareho kami nila shane at love anne ng balak nag boy hunting na rin kami...kaso wala kamingnakitang pwedeng maging prospect.pagkatapos binigay na yung jeepney assignment...dapat mag-isa lang ako sa jeep kaso nagyaya na si love anne na magkasama na lang kami.ang haba ngbiyahe ha...at sobrang walang magawa.after 2 hrs ng pagkakaupo nakarating na rin kami sa Donya Jovita Resort.maganda yung place kung gusto mo ng nature tripping eh dun magandangpumunta.after nun binigay na yung room assignment.after some time pinapunta na rin kami saisang open area at nag-ice breaker...at san ka naman...nalaman na rin namin na lilipat kaming lugar dahil sa hindi raw tama yung lugar para sa amin.after 2 ice breakers eh kumain na kami ng lunch.molo soup at adobong manok ang ulam.hahaha si dasas ang aga aga pa lang dalawana agad ang crush...kamusta ka naman!nagpahinga lang kami...at nauwi sa paglalaro ng bullshitat name calling na sobrang pare ang saya!!!!pagdating ng 4 ng hapon eh umalis na rin kamiuli. unting biyahe lang eh pumunta naman kami sa...hala nalimutan ko yung pangalan ng lugar pero yun na yun.isa siyang private resort, may dalawang pool at 8 kuwarto.after ibigay angroom assignment namin eh ginawa na namin yung mga session...hahaha wala akong masabi kundi...yun na yun...basta...baka kasi may makabasa na..naku naman...ayokong mapahamak!!10 na kaming gabi kumain ng dinner...sinabay sa pagpanood ng PBB...nga pala congrats kay keana..youdeserve it...after kumain sessions ulit kami...after nun presentation of talents.ginawanaming katatawanan ang mga sarili namin.go love anne galing mo mare!after nun SWIMMING na!mga 1 na ata kami natapos at naligo na ako.pagbaba ko para magpatuyo ng buhok naglaro ulikami ng baraha.3 na ako ng umaga natulog nun...san ka naman!

DAY 2

6am eh nagpagising na sila...takte dinasal ko talaga na sana hindi na lang ako natulog, angsama ng panaginip ko eh...to the extent na pasimple na lamang akong umiyak nun kasi hindi konaman ka close yung mga room mates ko.pagbaba tumambay muna kami nila shane.habang nagsusundaymass sila through tv eh nandun lang kami kumakain.ilang minuto lang eh tinawag kami ni kuyajoliver na tulungan siya para mag prepare ng breakfast.nagluto ako ng omellet, fried rice atnaghiwa ng kamatis at nagbalat ng patatas.at yun na rin ang panahon kung saan nagchichismisanna kami...hehehe.ang saya 10 na kami nag-almusal.afer mag breakfast eh nag-session na kami.una naming activity yung take room work. tungkol sa mga success, failures, legacy, at familyrelationship namin.at tama san ka naman nagsharing eh..at sa kasamaang palad naungkat na namanyung tungkol kay martina...kamusta ka naman?halos pigilan kong umiyak...swear pero buti na lang talaga!pero blessing in disguise din kasi may nakilala ko...heheh basta si prospect.grabehan talaga natuwa naman ako...ang masakit lang may gf na...at nandun din sa training.after ng session namin kumain na kami ng lunch mga 2pm na yun.after kumain session uli thistime pinagdrawing naman kami sa kung ano yung positive trait nung mga ka groupmate namin.at after nag-sharing din kami.hehehe saya nakasama ko na naman siya.after nun...naglaro kami ng modified longest line...mga 8 ng gabi simula na ng aming amazing race.una naming challengeay spider web.tas after nun pyramid sa pool.pagkatapos modified together we stand together wefall.after nun pool carry, tas unity jum rope.at after nun ang pinakamasayang parte yung pag-iipon ng tubig sa timba gamit ang mga damit na pinangswimming namin.after nun na stuckpa kami dahil di namin mahanap yung clue pero ok lang dahil...moments of love na naman ako.ilang sandali lang eh nakuha na namin yung isang clue next challenge yung leaf challenge.after nun isa na naman clue na hindi na naman makita pero...tama yan dahil oo utol...hahahkamusta ka naman.after next challenge ay pagkain ng mga kung ano ano...buti na lang napiliko eh red kamatis lang ang kinain namin.at san ka naman may moments of love na naman.atpagkataos yung river crossing challenge.in fairness naman eh masaya naman.yun lang I was expecting more.after magpahing night out na kaming lahat at tama pumuslit kami ng Empi...atyung inuman na habang naglalaro ng murahan.dahil dun dami ko na namang nakilala.mga 2ampinaakyat na kami..2:30 tulog na ako kasi sakit talaga ng katawan ko.

DAY 3

8 na sila nag-siren...walang kamatayan..basta kung anuman ang comment ko...basta yun na yun.puro talk lang ginawa namin pero ang highlight sa araw na ito eh yung trust walk at trustfall.san ka naman si shane pa ang pumili sa akin...yun lang nung turn na namin pinagtripannamin sila.sa trust fall nadisgrasya pa ako..tumama yung right side ng puwet ko sa tiles ng pool.after nun...nag swimming na kami..tas naligo na ako at nagpahinga.after mga 4pm closingceremony na kami...tas picture picture at announcing ng winners.2nd place kami sa amzingrace...yehey...tas ayan uwian na...haha kung anu man di ko na siya ikekwento...hehehe basta sa mga taong involve hehehe sa atin na lang yun.

ayan nasa bahay na rin ako at gusto ko na talagang matulog...hehehe sige...na antok na ako eh....

happy anniversary

isang taon na rin ang lumipas simula ng ipost ko at gamitin ko ang blog na ito.saktong isang taon nang naging saksi sa lahat ng pangyayari sa buhay ko ang blog na ito.marami na itong nalaman tungkol sa akin, mula sa pag momove on ko kay pau hanggang sa pagkakakuha ko ng 3 na prelim grade sa filipino...at sa pagkakaroon pa ng iba pang crush...at ngayon isang taon na rin ang lumipas...maraming bagay na ang nagbago at natutunan...marahil masasabi ko na ring panibagong yugto na ng aking buhay ang susunguin ko ngayon.hahaha parang awards night pero maraming salamat sa mga taong laging bumibisita at nagbabasa ng blog ko.sa mga taong napatawa at napaiyak ko sa bawat entry na nakasulat dito.salamat dahil alam kong nagbibigay kayo ng oras para mabasa ang mga walang kakwenta kwentang mga bagay bagay.

sa panibagong yugto...nawa'y kasama pa rin kitang mananginip at mangangarap...at sana ang lahat ng ating mithiin ay ating makamatan...yippeeee
HAPPY BIRTHDAY sa aking blog!!!isang taon na tayo..hehehehehe

oo nga pala aalis ako bukas...i'll be in Calamba Laguna for Red Cross training...hahahakasama ko ang mga kagrupo kong sana nga eh makasama ko talaga...team bldg namin bukas hanggangsa monday...kekwentuhan ko na lang kayo...nga pala huwag kayong mahiyang itext ako bukas...sayang naman yung load ko...minsan lang eh...