i pity

di kita pinakekealaman...kaya sana wag mo akong husgahan na parang kilala mo na ako...wala akong pakialam sa inyo nun...kaya sana wag mo rin akong pakialaman...wala kang karapatang saktan ako ng ganito dahil kahit kailan di ako nag-isip ng kahit ano laban sayo...

it made sense...

"di mo alam nagiging masaya ako sa tuwing may nagagawa ako para sayo"

"lagi ka namang masaya,hindi ba?"

"opo"

"eh di ibig sabihin lagi kang may nagagawa.sabi mo nagiging masaya ka kapag may nagagawa ka, tas tinanong kita kung lagi kang masaya sabi mo oo...ibig sabihin marami kang nagagawa.yung mga bagay na nagagawa at mga materyal na ibinibigay, paraan lang yan para masabing mahalaga ang isang tao.at kung ang isang bagay ay mahalaga...ito ay mahal"

" :) "

diba may sense naman....

ano ba talaga?

kung meron man akong isang problema tungkol sa sarili ko...yun ay ang pagiging di ko totoo sa sarili ko.madalas sinasabi kong ok ako kahit di na talaga o di kaya naman ipapakitang masaya ako kahit na ba gusto ko na talagang umiyak.pero kagabi...kakaiba. di ko masabing ok ako dahil sa loob ko talaga hindi.di ko rin masabing naiintindihan ko dahil sa loob ko gusto kong maging makasarili para maging masaya ako.ang labo ko noh...siguro nga may mga pagkakataong mas gugustuhing mo na lang na maging sinungaling...pero kagabi at kanina ko lang naramdamang kapag napuno ka na pala sa damdaming pilit mong itinatago kahit pigilan mo...lalabas at lalabas din ito sayo..

GM: mahirap sabihing ok ka kahit na alam mo sa sarili mong nasasaktan ka.mahirap sabihing naiintindihan mo lalo na kung alam mong ang pagiging makasarili ang magpapaligaya sayo...di ka talaga pwedeng magsinungaling...lalong lalo na sa sarili mo...

i miss you

di mo alam kung gaano ako kasaya kanina nang pauwi ako lulan ng isang berde na bus.hindi mo alam kung gaano ako napapangiti sa tuwing nagbavibrate ang phone ko at nakikita kong nanggaling sa iyo ang mensaheng akong natanggap.hindi mo alam kung gaano na kita namiss, ang mga kulitan natin, mga pagkain sa cafeteria, mga tampuhan at away...ang mga paglalambingan tuwing tayong dalawa lang ang magkasama.di mo alam...gustong gusto na kitang makita.kung di lang talaga ako busy eh marahil tuwing namimiss kita ay pinpuntahan kita diyan...kung saan dati'y ako rin ay nag-aaral.miss na kita sobra...sa sobrang pagkamiss ay napaiyak ako sa tuwa...napaiyak ako dahil kahit malayo tayo alam kong tayo pa rin...at ang ating pagkakaibigan ay kailanma'y di mabubuwag ng kahit ano...napaiyak ako dahil alam ko na isa ka sa mga kakampi ko...sandalan ko sa tuwing asa ibaba ako at nakalugmok...napaiyak ako dahil alam kong naiinitindihan mo kahit para sa iyo ay isang pagkakamali uli ang ginawa ko...hindi mo alam kung paano mo ako napasaya at napaiyak sa kapasyahan mong iyon...dun ko nalamang mahalaga talaga ako sayo...

napaiyak mo ako dahil hanggang ngayon ay di mo pa rin siya matanggap...ngunit napasaya mo ako dahil pilit mo itong rerespetuhin at iintindihin...dahil ako ito, at di mo ako matiis...


miss na talaga kita...





















funchum

a song for you

tagal ko ng hinahanap tong kantang toh...nung unang time pa na naging tayo eh hinahanap ko na talaga siya pero di ko mahanap...to no avail i gave up looking...at ngayon bumalik ka na...naalala ko ulit yung kanta...at kaboom...ang bilis ko lang nakita...can wait to download the song file of this...this one's for you

The Reason Why
by Richard Marx

What did I do
Before the day
I set my eyes on you?
Spending my time
Just working on the things
I had to do
And then I saw your face
I was captured heart and soul
You gave me so much more

You're the reason why
I listen in the night
And steal the softest kisses
While you sleep
You're the reason why
Tears will fill my eyes
Just looking at a photograph of you

Touching my frown
Tell me what you read between the lines
Everything's alright
I know sometimes
I act a little strange
You bring me so much joy
Conversations make me smile
How could
I love you more

You're the reason why
I speak with foolish pride
Whenever theres a chance to
Show you round
You're the reason why
I lost this heart of mine
At the very moment you arrived

I cant believe this life was ever lonely
No I cant imagine life before you

You're the reason why
I'm holding on so tight
I never want to let this feeling go
You're the reason why
My love will never die
My heart just could not sing if not for you

What did I do
Before the day
I set my eyes on you

simula nung naging tayo...at nang magbalik ka...yan ang lagi kong tanong...ano bang nagawa kong maganda sa mundo...para ibigay sa akin ang isang tulad mo...

i love you...i really do...

im happy

masaya ako...di dahil mahal mo ako dahil nagiging masaya ako sa tuwing naiisip kong mahal ko ang isang tulad mo..masaya ako di dahil nabibilhan mo ako ng mga bagay na kailangan ko kundi napaparamdam mo sa aking kailangan mo ako...at may nagagawa akong mga malalaking bagay para sayo...masaya ako hindi sa tuwing naglalambing ka...pero sa tuwing pinapakita mong may respeto ka sa pagkatao ko at sa pagiging ako...masaya ako di dahil lagi mong sinasabing mahal mo ako...pero dahil sa mga kuwento mo na mas nagpapalalim ng pagkakakilala ko sayo...

masaya ako di dahil mahal mo ako ngayon, at bukas...pero dahil dumating ka kahapon at kasama ko ngayon...nangangarap at umaasang hanggang bukas kasama kita...

masaya ako...masayang masaya...dahil pinili kong maging masaya...sa piling mo...

unang araw ng 3days non working holiday...

maaga akong nagising...oh well nasasanay na lang talaga siguro ang katawan ko na gumising ng maaga....pagkagising ko baba kaagad, nag-almusal at lalarga na kami ng aking ina sa city hall para magparehistro at kumuha ng birth certificate para sa pag-punta namin sa states.

dahil sa wala kaming sasakyan, nagcommute kami nila nanay...ang weird kasi di na nangyayaring nagjejeep ako kasama sila nanay...at oo first time din ni pauline sumakay ng jeep at tricycle...kaya nakakatuwa talaga.habang nasa biyahe, tumawag si tatay para sabihin bukas pa yung start ng reg.kaya yun sa NSO na lang kami nagpunta.haaaayy government offices talaga ever mabagal.mga isang oras kaming walang ginagawa ni mel...at ayun walang nakuha si nanay.saya no.after nun nagpunta kami sa city hall para kumuha ng cedula.mabilis lang yun...at ayun biglang nagyaya si nanay mag trinoma.

kumain kami sa trinoma...at nag-ikot ikot...pagdating ng ala una lumipat na ako ng the block dahil magkikita kami.sa the block...kumain uli...tas nag-ikot ikot nakita pa namin si shane...tas namili sa national...

what a day...pero...mas masaya sana kung kasama kit buong araw...

pissed off

can you please stop acting so insensitive...di ako nagseselos sa ginagawa mo! mas lalo lang akong naiirita!